Ik voel mij een betere moeder door mijn steunouder

Moeder en Steunouder Ayse* is de trotse moeder van dochter Selin (4) en zoon Mehmet (3). Nadat ze uit een burn out kwam vloog de combinatie van twee kleintjes en een drukke baan in de hulpverlening haar wel een beetje aan. Toen ze in de nieuwsbrief van school las over Steunouders sprak haar dat meteen aan. Nu is Margriet haar steun en toeverlaat én vriendin. ‘Dit brengt ons allebei zoveel, het is een match made in heaven’.

‘Ik voel me een betere moeder door mijn Steunouder’

De twee werden driekwart jaar geleden aan elkaar gekoppeld door de coördinator Steunouder van Avedan Welzijn. ‘Ik was best zenuwachtig, wat zal ze van mijn appartementje vinden? En van mij? Maar het klikte meteen, ook met de kinderen’, herinnert Margriet zich. Ayse viel direct op dat Margriet al speelgoed en knutselmateriaal in huis had gehaald. ‘Er lag van alles klaar voor de kinderen, dat was zo’n warm welkom’.

Ze hebben allebei een heel ander leven. Ayse heeft een man en twee kinderen, Margriet woont alleen en heeft geen kinderen. Maar er zijn ook overeenkomsten: ze zijn even oud (beide 37) en  werken allebei in de hulpverlening. Hun gesprekken gingen dus ook al snel verder dan ditjes en datjes. En al pratend ontstond een warme vriendschap waarbij ze ook zonder de kinderen dingen ondernemen. ‘Doordat onze levens zo anders zijn, zie je ook allebei weer waar je dankbaar voor mag zijn. We kunnen elkaar goed een spiegel voor houden en op dingen wijzen die je zelf niet eens meer zo ziet’, vertellen ze enthousiast.

Margriet werd Steunouder omdat ze haar creativiteit en liefde voor kinderen graag op een laagdrempelige manier wilde delen. Die kan ze nu eens per week helemaal uitleven. ‘Je kijkt door de ogen van kinderen naar de wereld, die spontaniteit is zo leuk. Ik geniet als Selin mij een handje geeft als we gaan wandelen, of als Mehmet mij knuffelt. Ik ben aan hen gehecht geraakt. Er hangen nu kleurplaten aan de muur en er ligt speelgoed, mijn huis is levendiger geworden’.

En moeder Ayse ziet haar dochtertje uit de schulp kruipen en genieten. ‘Zij gaat vaker naar Margriet, dan heb ik thuis één op één tijd voor Mehmet. Als ik haar ophaal zegt ze: Ik wil nog 100 keer naar Magniet, dat is toch geweldig’. Doordat ze allebei onregelmatig werken, spreken ze per week af welk dagdeel die week handig is. ‘We zijn allebei flexibel, dat gaat elke keer goed. En soms plannen we spontaan iets extra’s’. Ayse en Margriet werken ook samen aan een gezonde leefstijl door te wandelen (‘Heel veel praten ook’, lachen ze) en padellen.

Ayse is ontroerd als ze uitlegt wat Margriet voor haar betekent. ‘Ze is zo vindingrijk. Dan maakt ze bijvoorbeeld een bingokaart met plaatjes wat je allemaal in het bos kunt vinden, een avontuur voor Selin. Als je druk bent en twee kleintjes hebt, is dat extra beetje aandacht soms wat erbij in schiet. Ze merkt ook dingen op aan mijn kinderen en deelt die dan. En ze is eerlijk tegen mij, ze wijst me erop dat ik ook tijd voor mezelf moet maken. Ik ben door haar een krachtiger moeder geworden’.

Margriet is ook eerlijk over wat ze zelf nodig heeft. ‘Ik ga van de kinderen houden. We hebben afgesproken dat -mocht het niet meer nodig zijn- ik tijdig hoor wanneer het stopt. Pats-boem afscheid nemen zou lastig zijn’.

Heb je een plekje over in je hart, huis en gezin om een ander gezin te ondersteunen? Of heb je als ouder behoefte aan een steuntje in de rug bij het zorgen voor je kind(eren)? Kijk op www.avedan.nl/steunouder voor alle info.

*In verband met de privacy zijn de namen in dit interview gefingeerd.